مردی از کره‌ای دور به زمینی می‌آید که آوازهٔ «عشق» آن سراسر کهکشان را پر کرده؛ شهری پرنور، اغواگر و بی‌پروا،..
آلفرد سیمون از سیارهٔ کشاورزی کوچکی در نزدیکی صورت فلکی عوّا...
نمی‌دانم دیگر چه قدر زمان برایم مانده.
هر لحظه ممکن است این داستان به پایان برسد، روی جمله‌ای ناتمام بمیرد و روی نیمه‌ای از یک واژه معلق بماند. آنگاه باید نقطهٔ پایان این داستان غریب را خودت بگذاری.
آیا خونه‌ات کوچک شده، یا خودت بزرگ‌تر شده‌ای؟
در دره‌ای که از زمان «واقعهٔ انزوا» از جهان جدا شده، روزنامه‌ای محلی روزی شش‌بار چاپ می‌شود و هر نامه‌ای که به سردبیر می‌رسد گرهی بر گره در واقعیت می‌افکند.
آلفرد سیمون روی کازانگا به دنیا آمده بود. کازانگا سیاره‌ای کوچک نزدیک ستارهٔ سماک رامح بود که امورات مردمش از راه کشاورزی می‌گذشت. سیمون هم آن‌جا کمباینش را در مزارع گندم می‌راند
فضای استعاره
فضای استعاره جایی برای لذت بردن از ادبیات گمانهزن.
«همه داستانها استعارهاند. داستان علمی تخیلی هم استعاره است. به نظر، آن چه علمی تخیلی را از شکلهای قدیمیتر داستان جدا میکند استفاده آن از استعارههای جدید است.»
