در جهانی که هر روز یک آخرالزمان تازه ممکن است رخ دهد، زنی میان آیندههای هولناک و امیدهای کوچک سرگردان است؛ روایتی از عشق، بقا و انسان ماندن در پایان دنیا.
شگفتزار رسانهای ادبیات گمانهزن است. هدفی ندارد جز برآوردن عطش خوانندهٔ فارسیزبان به علمیتخیلی، فانتزی و وحشت. شگفتزار مثل یک دوز ماهانه از داروی شفابخش عفونت میماند و حالا شگفتزار مرجع برتر عفونت هم هست.
مادر، بچهها را دو سویش نشانده بود روی زمین. مهتاب پژمردهای از شکاف سقف میگذشت و میریخت روی تودهی آوار.
فرمانده لمیده بود روی پارهی سالمماندهی مبل.
راوی منزوی داستان با رشد قارچهایی شبیه سر انسان در گوشهٔ حمامش روبهرو میشود؛ موجوداتی که خاطراتش را زنده و روانش را تسخیر میکنند و به پیوندی هولناک میان درمان و انگل بدل میشوند.
فضای استعاره
فضای استعاره جایی برای لذت بردن از ادبیات گمانهزن.
«همه داستانها استعارهاند. داستان علمی تخیلی هم استعاره است. به نظر، آن چه علمی تخیلی را از شکلهای قدیمیتر داستان جدا میکند استفاده آن از استعارههای جدید است.»
